Cześć, nazywam się Ewa Pastuszak. Mam 41 lat.

Z wykształcenia jestem socjolożką.
Kończę psychologię (5 rok).

Prywatnie jestem mamą (Filip 16 i Mikołaj 11) i żnaglowne2oną (Tomek 48).
Właścicielką czarnego kota o słusznym imieniu Harmider.

Pasjonuje mnie proste, ale aktywne życie,
i filozofia Slow.

Cenię wolność.
Lubię być w drodze.
Kręci mnie potrzeba tworzenia.
Nieustannie poszukuję sensu i inspiracji, doświadczam, wzrastam, zmieniam się.
Próbując przy tym znaleźć dialog pomiędzy pędem, a spowolnieniem.

Mam słabość do mody [sic!].
Kocham minimalizm, prostotę i nagość.

Afirmuję kobiecości.

Działam w oparciu o wiedzę i emocje.

Biegam. A kiedy biegam to medytuję. Za mną dwa maratony i podkręcony nimi apetyt na kolejne.
Podróżuję. Nietypowo. Najchętniej pieszo albo rowerem.
Czytam. Chłonąc słowa. Niektóre z nich podkreślam, inne zaś popijam kawą.

Jeszcze nie jestem wegetarianką, choć zdarza mi się wykazywać takie tendencje.

Dużo czasu poświęcam na empiryczne doświadczanie szczęścia, praktykuję uważność, pomagam charytatywnie, wspieram. Umiem w człowieka.

Zawodowo prowadzę szkolenia podnoszące kwalifikacje, psychoedukacyjne, psychoprofilaktyczne.

Prowadzę także sklep internetowy z torbami w stylu Slow.

Zapraszam, Ewa 

O Blogu

Mój minimalistyczny blog o tym, że w życiu potrzebna jest równowaga! O tym, co mnie najbardziej inspiruje, co napędza. O spójności, intuicji i zgodzie na bycie sobą. O pasji niosącej radość. Lekko o sekretach motywacji. O relacjach. Trochę o modzie. Co nieco o jedzeniu. Nic o polityce. Swojski rozdział o podróżach. Wszystko w odniesieniu do Slow Life. Trochę też o tym, co mnie nie obchodzi i do szczęścia mi nie jest potrzebne. Zapraszam. Ewa